اهداف "ستراتیژی شرق آسیا و اقیانوس آرام" دونالد ترمپ، رییس جمهور ایالات متحدۀ امریکا، فتح آینده اقتصادی و جلوگیری از رویارویی نظامی با رهبریت از موضع قدرت است.
دونالد ترمپ، رییس جمهور ایالات متحدۀ امریکا، به تنهایی بیش از سه دهه فرضیههای اشتباه امریکایی در مورد چین را تغییر داد: یعنی این که با باز کردن بازارهایمان به روی چین، تشویق کسب و کارهای امریکایی به سرمایه گذاری در چین، و برونسپاری تولیداتمان به چین، امریکا ورود چین به اصطلاح "نظم بین المللی مبتنی بر قوانین" را تسهیل خواهد کرد.
این اتفاق نیافتاد.
چبن ثروتمند و قدرتمند شد و از ثروت و قدرت خود به نفع قابل توجه خود استفاده کرد.
منطقه هند-آرام در حال حاضر منبع تقریباا نیمی از تولید ناخالص داخلی جهان بر اساس برابری قدرت خرید و یک سوم بر اساس تولید ناخالص داخلی است. این سهم مطمینا در طول قرن بیست و یکم افزایش خواهد یافت.
دونالد ترمپ، رییس جمهور ایالات متحدۀ امریکا، در طول سفرهای اکتوبر ۲۰۲۵ خود، توافقنامههای مهمی را امضا کرد که پیوندهای قدرتمند تجارتی، فرهنگی، تکنالوژی، و دفاعی امریکا را عمیقتر و تعهد ایالات متحده را به یک منطقه هند-آرام آزاد و باز تایید میکند.
از زمان بازگشایی اقتصاد چین به روی جهان در سال ۱۹۷۹، روابط تجارتی بین دو کشور ما اساسا نامتوازن بوده و هست. آن چه که به عنوان رابطهای میان یک اقتصاد بالغ و ثروتمند و یکی از فقیرترین کشورهای جهان آغاز شد، به رابطهای بین دو اقتصاد تقریباً همتا تبدیل شده است. این در حالی است که حتی تا همین اواخر، موضع امریکا ریشه در همان فرضیات گذشته داشت.
هدف نهایی ما ایجاد پایه و اساس برای گسترش اقتصادی درازمدت است. نکته مهم این است که این امر باید با تمرکز قوی و مداوم بر بازدارندگی برای جلوگیری از جنگ در منطقه هند-آرام همراه باشد.
ایالات متحده باید با متحدان و شرکای پیمان خود همکاری کند تا با شیوههای اقتصادی غارتگرانه مقابله کند و از قدرت اقتصادی ترکیبی خود برای کمک به حفظ جایگاه برتر خود در اقتصاد جهانی و اطمینان از اینکه اقتصادهای متحد تابع هیچ قدرت رقیبی نمیشوند، استفاده کند.
ایالات متحده باید به بهبود روابط تجارتی (و سایر روابط) با هند ادامه دهد تا دهلی نو را به مشارکت در امنیت منطقه هند-آرام، از جمله از طریق همکاری چهارجانبه مداوم با استرالیا، جاپان و ایالات متحده، تشویق کند.
تمرکز زیادی بر تایوان به خاطر تسلط آن کشور بر تولیدات نیمههادی، اما بیشتر این تمرکز به این دلیل است که تایوان دسترسی مستقیم به زنجیره جزایر دوم را فراهم میکند و شمال شرقی و جنوب شرقی آسیا را به دو منطقه مجزا تقسیم میکند.
با توجه به اینکه سالانه یک سوم کشتی های جهان از دریای چین جنوبی عبور میکند، این امر پیامدهای عمدهای برای اقتصاد ایالات متحده دارد. از این رو، جلوگیری از درگیری بر سر تایوان، در حالت آرمانی با حفظ برتری نظامی، یک اولویت است.
ایالات متحده همچنین سیاست اعلامی دیرینه خود در مورد تایوان را حفظ خواهد کرد، به این معنی که ایالات متحده از هیچ تغییر یکجانبهای در وضع موجود در تنگه تایوان حمایت نمیکند.
امریکا اردوی را ایجاد خواهد کرد که قادر به رد تجاوز در هر کجای زنجیره اول جزایر باشد. اما اردوی امریکا نمیتواند این کار را به تنهایی انجام دهد.
جلوگیری از درگیری مستلزم یک موضع هوشیارانه در منطقه هند-آرام، یک پایگاه صنعتی دفاعی نوسازیشده، و سرمایهگذاری نظامی بیشتر از سوی آن/متحدان است.
دونالد ترمپ، رییس جمهور ایالات متحدۀ امریکا، به امنیت و رفاه امریکا و شرکای شرق آسیا متعهد است.