مایک والتز، سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد، گفت:"رژیم کاسترو برای ۶۷ سال، افسانه‌ای را به جهان فروخته است".
"دروغ این است که انقلاب، کیوبا را آزاد کرد... اما حقیقت این است که مردم کیوبا از زمانی که فیدل کاسترو در سال ۱۹۵۹ قدرت را به دست گرفت، تا کنون در سرزمین خود گروگان بوده اند".
انقلاب به‌اصطلاح کاسترو با صدها اعدام توسط جوخه‌های آتش آغاز شد. سپس کمپ های کار اجباری ایجاد شد که مسیحیان، همجنس‌گرایان کیوبایی، کیوبایی‌های افریقایی‌تبار و هر کسی را که رژیم احساس می‌کرد تهدیدی برای سلطۀ آهنین آن است، در خود نگه می‌داشتند.
در سال‌های پس از آن، بیش از یک میلیون کیوبایی به سواحل امریکا پناه برده اند و بسیاری از آنان با عبور از تنگۀ فلوریدا با قایق های ابتدایی، جان خود را به خطر انداخته اند.
شمار بی‌حساب دیگر تلاش کردند، فرار کنند، اما نتوانستند. میلیون‌ها نفر دیگر در کشور خود باقی ماندند و ناگزیر با این واقعیت زندگی کردند که ابراز نظر آزادانه می‌تواند به بهای از دست دادن آزادی‌شان تمام شود.
سفیر والتز گفت "امروز، بیش از ۸۰۰ زندانی سیاسی در زندان‌های کیوبا در رنج و عذاب به سر می‌برند ". در میان آنان هنرمندان، کشیشان، محصلان، مادران و پدران شامل اند که تنها "جرم" شان استفاده از حق اساسی آزادی بیان بوده است.
سفیر والتز خاطرنشان کرد."در همین حال، آنانی که خوش‌شانس بودند و زندانی نشدند، هنوز هم در شرایطی شبیه زندان زندگی می‌کنند، قفسه‌های فروشگاه‌ها خالی است، قیمت‌های تقریباً همه‌چیز سر به فلک کشیده و جریان برق برای روزها قطع می‌باشد."
کیوبا به نظام صحی رایگان خود می‌بالد، اما وقتی دوا وجود نداشته باشد و برق برای زنده نگه‌داشتن بیماران قطع باشد، این خدمات چندان ارزشی ندارد.
سفیر والتز گفت، طنزآمیز این است که رژیم کیوبا نمی‌تواند برق کافی برای شفاخانه‌ها، مکاتب خود و خانه‌های مردم فراهم کند، اما برای زندان‌هایش برق کافی دارد. او افزود: "برق کافی برای مجتمع‌های مسکونی خانوادهٔ کاسترو موجود است. برای پرواز یک طیارهٔ خصوصی به‌منظور انتقال بستگان مقام‌های رژیم به کشورهای امریکای لاتین و اسپانیا نیز برق کافی دارند. همچنان برای مراکز جمع‌آوری اطلاعات استخباراتی که با برخی از دشمنان ما همکاری دارند، برق کافی در اختیار دارند".
سفیر والتز توضیح داد که برای درک این‌که رژیم کیوبا چگونه هزینهٔ زندگی مجلل خود را تأمین می‌کند، کافی است مسیر پول را دنبال کرد، مسیری که مستقیماً به "گایسا" (GAESA)، مجموعهٔ اقتصادی فاسد تحت ادارهٔ اردوی رژیم، می‌رسد. این مجموعه بخش‌های گسترده‌ای از اقتصاد کیوبا را در کنترول خود دارد.
اسناد محرم مالی گایسا نشان می‌دهد که این مجموعه به ارزش ۱۸ میلیارد دالر دارایی دارد، رقم سرسام‌آور. تنها شرکت فرعی گردشگری، ۴.۳ میلیارد دالر دارایی دارد، رقمی که نزدیک به ۱۳ برابر مبلغی است که هاوانا گفته بود برای پرکردن دواخانه های سراسر کیوبا ببرای یک سال کامل، به آن نیاز دارد.
رژیم کیوبا برای تأمین هزینه‌های تجمل‌گرایی خود، به برده‌داری مدرن و کار اجباری نیز متوسل شده است. این رژیم از طریق مأموریت‌های به اصطلاح صحی، میلیاردها دالر درآمد به‌دست آورده است، مأموریت‌هایی که طی آن، داکتران و نرس‌های کیوبایی را به کشورهای مختلف جهان می‌فرستد و سپس معاش‌های آنان را مصادره می‌کند.
هاوانا دهه‌ها است که با یک دروغ بزرگ، جهان را فریب داده است. حقیقت این است که وضعیت در داخل کیوبا وخیم است و هر روز بدتر می‌شود. اکنون زمان آن فرا رسیده است که حقیقت افشا شود.