جشن ۲۵۰ سالگی استقلال

چهارم جولای، دوصدو پنجاهمین سالگرد تأسیس ایالات متحده امریکا است. در چنین روزی در سال ۱۷۷۶، نمایندگان سیزده مستعمره بریتانیا در امریکای شمالی قطعنامه ای را تصویب کردند که در آن آمده بود: "این مستعمرات متحد، از روی حق و باید ایالتهایی آزاد و مستقل باشند..."
با گذشت زمان، این سیزده ایالت مستقل با یکدیگر متحد شدند و کشوری واحد را تشکیل دادند که امروز با نام ایالات متحده امریکا شناخته میشود.

وظیفه نگارش اعلامیه استقلال امریکا به یک دهقان سی و سه ساله از ایالت ویرجینیا به نام تامس جفرسن سپرده شد. جفرسن با عبارات ساده و مختصر، دلایل انقلاب امریکا و اصولی را که حکومت جدید بر پایه آنها بنا میشد، چنین بیان کرد:
"ما این حقایق را بدیهی میدانیم که همه انسانها برابر آفریده شده اند و آفریدگارشان حقوقی سلب ناشدنی به آنان عطا کرده است؛ از جمله این حقوق، حق زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی است. و برای پاسداری از این حقوق، حکومتها در میان مردم تشکیل میشوند و قدرت مشروع خود را از رضایت کسانی که بر آنان حکومت میکنند، به دست میآورند."
جفرسن پس از آنکه این اصل را مطرح کرد که مشروعیت هر حکومت تنها بر رضایت مردم آزاد استوار است، تأکید کرد که همه مردم حق و حتی وظیفه دارند تا "استبداد مطلق" را سرنگون کرده و حکومتهایی را برپا سازند که حقوق بشر را محترم بشمارند.

اعلامیه استقلال موارد متعددی از نقض حقوق اساسی انسان را برشمرد؛ از جمله "مستقل و برتر ساختن نیروهای نظامی برقدرت ملکی"، محدود کردن آزادی بیان و آزادی مطبوعات، محروم کردن مردم از حق محاکمه با هیات منصفه، و تحمیل مالیاتها و وضع قوانینی از سوی حکومتی که امریکاییها در آن هیچگونه نمایندگی نداشتند.
جفرسن نوشت که امریکاییها همه راه های مسالمت آمیز برای احقاق حقوق خود را آزموده بودند، اما درخواستها و دادخواستهای آنان تنها با سرکوب بیشتر روبه رو شده بود. ازاینرو، هنگامی که میان انقلاب و تسلیم شدن در برابر استبداد ناگزیر به انتخاب شدند، مبارزه را برگزیدند.

اعلامیه استقلال با این جمله ها به پایان میرسد:
"و در حمایت از این اعلامیه، با اتکایی استوار به حمایت عنایت الهی، ما متقابلاً جانهای خود، داراییهای خود و شرافت مقدس خویش را به یکدیگر تعهد میکنیم."

پنجاه وشش نماینده از سیزده مستعمره که در چهارم جولای ۱۷۷۶ اعلامیه استقلال را امضا کردند، نخستین رای را به استقلال دادند. هم میهنان آنان نیز این تصمیم را تأیید کردند و بدین ترتیب اصلی را پذیرفتند که در آن زمان اندیشه ای انقلابی به شمار میرفت، اما امروز تقریباً در سراسر جهان پذیرفته شده است: اینکه مشروعیت حکومت باید بر پایه رضایت کسانی باشد که بر آنان حکومت میشود.

در جنوری سال جاری، رییس جمهور دونالد ترمپ با صدور اعلامیه ای، "روز ملی میهن دوستی" را نامگذاری کرد تا، به گفته او، "پیوندهای ما با یکدیگر و با کشورمان را استحکام بخشد و تعهدات و مسئولیتهای دولت در قبال مردم را تجدید کند."
رییس جمهور ترمپ متعهد شد که "امریکا هرگز بار دیگر از حاکمیت خود چشم پوشی نخواهد کرد، صدای مردمش را خاموش نخواهد ساخت، بابت قدرت خود عذرخواهی نخواهد کرد و حقوق و استعدادهای خدادادی شهروندانش را سرکوب نخواهد کرد."


او همچنین خاطرنشان کرد که همزمان با گرامیداشت دوصدو پنجاهمین سالگرد تأسیس کشور، "ما با روحیه ای تازه، اراده ای استوار و بدون هراس ایستاده ایم و همان روحیه سرسخت و تسلیم ناپذیر چهارم جولای ۱۷۷۶ را ادامه میدهیم؛ روحیه ای که جمهوری ما را بنیان نهاد و آینده را برای نسلهای بعدی تضمین خواهد کرد."