مارکو روبیو، وزیر خارجهٔ ایالات متحده، در آخرین توقف سفر خود به سه کشور منطقه، با کیکو فوجیموری، رییسجمهور پیرو، دیدار کرد. او از اقداماتی که رییسجمهور تازهمنتخب برای همکاری با ایالات متحده روی دست گرفته است، از جمله اعلام پیوستن این کشور به ایتلاف "سپر قارههای امریکا"، استقبال کرد.
وزیر خارجه ایالات متحده گفت:"من واقعاً باور دارم که ما وارد عصر جدیدی در روابط ایالات متحده و پیرو میشویم؛ عصری طلایی از بسیاری جهات، زیرا حکومت او ایدههای درستی دارد". وی افزود: "مهمترین مسئولیت هر حکومت در برابر مردمش، تأمین امنیت، ثبات و نظم در آن کشور است. و هنگامی که این موارد با تهدید مواجه شوند، هیچ چیز دیگری ممکن نیست؛ نه رشد اقتصادی، نه رفاه و نه بهبود وضعیت زندگی مردم. در واقع، وقتی به جرایم و تروریزم موجود در این منطقه نگاه میکنیم، میبینیم که قربانیان اصلی آن، مردم زحمتکش و افراد عادی هستند که توانایی دفاع از خود در برابر این عناصر جنایتکار را ندارند".
وزیر خارجه،خاطرنشان کرد که تهدید مواد مخدر و تروریزم فراتر از مرزهای کشورها گسترش یافته است و کشورها باید برای مقابله با آن با یکدیگر همکاری کنند.
"این، همیشه یک تهدید در این منطقه بوده است؛ اما اکنون به یک تهدید جدید تبدیل شده، زیرا این تهدیدها دیگر فرامرزی شدهاند. اینها سازمانهای تروریستی فرامرزی هستند که به مرزهای حاکمیتی کشورها احترام نمیگذارند و در چندین کشور با هدف و مقصود یکسان فعالیت میکنند؛ هدفشان بهرهبرداری از کشورها و مردم آنها و آسیب رساندن به آنان است".
او خاطرنشان کرد که ۱۴ کشور در ایتلاف "سپر قارههای امریکا" با یکدیگر همکاری میکنند و از کشورهای بیشتری خواست به این ایتلاف بپیوندند.
"این سپر در برابر چیست؟ این سپری در برابر تهدیدهایی است که حاکمیت این کشورهای مستقل را تهدید میکند. این سپری در برابر گروههای جنایتکار فرامرزی است که در بسیاری موارد پول بیشتر و تجهیزات نظامی بهتری نسبت به دولتها دارند. این وضعیت قابل قبول نیست و تنها راه شکست دادن آن، مقابله قاطعانه با آن است".
وزیر خارجه از رییسجمهور فوجیموری بهدلیل در اولویت قرار دادن امنیت در منطقه ستایش کرد و گفت که افزایش همکاریهای اقتصادی بر پایه این امنیت شکل خواهد گرفت. او این همکاری را در روابط میان ایالات متحده و پیرو "محوری" خواند. روبیو در جریان سفرش همچنین گفت که افزایش تجارت در زمینه مواد معدنی حیاتی و همکاری در بخش تولید، منطقی است.
"نیمکره غربی برای این اداره یک اولویت است؛ نه یک اولویت لفظی، نه یک اولویت نمادین و نه یک اولویت تشریفاتی؛ بلکه یک اولویت واقعی است. ... زیرا جغرافیا واقعیت دارد. آنچه در این نیمکره اتفاق میافتد، مستقیماً بر ما تأثیر میگذارد. ما در اینجا به کسی لطف نمیکنیم. دخالت ما در منطقه لطف نیست؛ بلکه برای امنیت، رفاه و سلامت خود ما در ایالات متحده امریکا ضروری است".