رژیم کمونیستی کیوبا همچنان تهدید جدی برای امنیت ملی ایالات متحده و ثبات نیمکرهٔ غربی به شمار میرود. در حالی که مردم کیوبا رنج میکشند، خانوادهٔ کاسترو و وابستگان آنان در وزارت داخلهٔ سرکوبگر کیوبا همچنان به تحکیم کنترول کامل خود بر اقتصاد این جزیره ادامه میدهند و منابع را برای تامین منافع گروه کوچکی از نخبگان رژیم احتکار میکنند.
در واکنش به این موضوع، مارکو روبیو، وزیر خارجۀ ایالات متحده، پنج نهاد و یک فرد را تحریم کرد که فعالیتهای آنان از بخشهای خدمات مالی، فلزات و معادن، و انرژی رژیم کیوبا حمایت میکند و بخشی از شبکههایی اند که تهدیدهای رژیم علیه امنیت ملی ایالات متحده را پیش میرانند.
در میان افراد و نهادهای تحریمشده، فیدل ارنستو کاسترو کالیس، نواسهٔ راول کاسترو، بانک صادرات کیوبا و چهار نهاد دیگر شامل میشوند که منابع طبیعی یا ذخایر انرژی کیوبا را به نفع رژیم مورد بهرهبرداری قرار میدهند.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، اخیراً در مصاحبهای با اشاره به سیاستهای فاسد این کشور گفت "کیوبا در حال حاضر یک کشور ناکام است". او گفت: "کیوبا از نیکولاس مادورو نفت رایگان دریافت میکرد. مادورو در واقع نفت مردم ونزویلا را سرقت میکرد و آن را بهصورت رایگان در اختیار کیوبا قرار میداد".
اما رژیم کیوبا بهجای تامین سوخت مورد نیاز مردم، بیشتر این نفت را میگرفت و در برابر پول نقد میفروخت و درآمد حاصل از آن به جیب مقامات و افراد وابسته به رژیم میرفت.
روبیو گفت:"این دیگر اتفاق نمیافتد. آنان دیگر نفت ونزویلا را سرقت نمیکنند و آن را بهصورت رایگان دریافت نمیکنند".
در همین حال، به گفته وزیر روبیو، پرچاویهای گستردۀ برق همچنان در کیوبا ادامه دارد؛ زیرا تجهیزات این کشور قدیمی بوده و به دهههای ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بر میگردد. او گفت رژیم کیوبا بهگونهٔ دوامدار در زیربناهای کشور سرمایهگذاری نکرده است.
وزیر روبیو گفت: "تنها راهحل و پاسخ برای کیوبا – و ما آمادهایم در این زمینه نقش سازندهای ایفا کنیم – این است که این کشور در یک مسیر برگشتناپذیر برای تبدیلشدن به یک کشور عادی و کارآمد قرار گیرد"؛ کشوری که دموکراتیک نیز باشد.
وزیر روبیو گفت که سیاست ایالات متحده در قبال کیوبا، برخلاف سیاست امریکا در قبال ونزویلا یا کشورهای دیگر، بر اساس قانون تنظیم میشود. او افزود: "این قانون مشخص میکند که ما در قبال کیوبا چه کارهایی میتوانیم و چه کارهایی نمیتوانیم انجام دهیم و بهروشنی بیان میکند که در نهایت، عادیسازی کامل روابط میان دو کشور نمیتواند صورت گیرد، مگر اینکه در کیوبا یک دموکراسی فعال و کارآمد شکل بگیرد یا دستکم گامهایی در جهت ایجاد چنین دموکراسی برداشته شود".
تحریمهای جدید علیه نخبگان کیوبا و اهرمهای قدرت آنان، بازتابدهنده دیدگاه دونالد ترمپ، رییسجمهور ایالات متحده، برای یک کیوبای آزاد است؛ کیوبایی که در آن شبکههای مالی غیرقانونی رژیم، دستگاههای سرکوبگر و ساختارهای قدرت بهجامانده از دورۀ کاسترو برچیده شوند و مردم کیوبا، نه سرکوبگران آنان، آینده این کشور را در اختیار داشته باشند.