این موضع رسمی دولت ایالات متحده آمریکا است:
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، اخیرا به پیشرفتهایی اشاره کرد که ونزوئلا چهار ماه پس از برکناری نیکلاس مادورو توسط ارتش ایالات متحده، به آن دست یافته است. آقای روبیو در مقابل به ادامه بحران اقتصادی در کوبا اشاره کرد.
آقای روبیو در گفتگو با فاکس نیوز گفت ونزوئلا «کشوری با ثروتی باورنکردنی است، اما تمام این ثروت غارت میشد و به مردم ونزوئلا نمیرسید. بنابراین ما چارچوب هایی برقرار کردهایم. در حال حاضر، تمام درآمد نفتی این کشور زیر نظارت و بررسی شرکت حسابرسی کی.پی.ام.جی. به یک حساب بانکی در نیویورک واریز میشود که از آن برای پرداخت حقوق آموزگاران، آتش نشانان، افسران پلیس و استادان دانشگاه استفاده میشود. بنابراین، برای نخستینبار در بیش از یک دهه، ثروت کشور حقیقتا در جهت منافع مردم ونزوئلا استفاده میشود. امروز، ونزوئلا نسبت به چهار ماه پیش جای بهتری است، اما باید همین مسیر ادامه داد.»
اما آقای روبیو تایید کرد که وضعیت در کوبا کاملا متفاوت است. او گفت: «در کوبا اقتصادی وجود ندارد. اگر ثروتی هم در این کشور باشد، به مردم نمیرسد. حتی به دولت هم نمیرسد. این ثروت در کنترل یک شرکت متعلق به ژنرالهای ارتش است. آنها تمام عایدات کشور را برمیدارند. میلیاردها دلار در اختیار دارند. این در حالی است که مردم اکنون واقعا وعملا از زبالههای گوشه خیابان تغذیه میکنند، اما شرکتی دارند که تمام درآمد کشور را کنترل میکند و حدود ۱۵ تا ۱۶ میلیارد دلار را قبضه کرده است.»
ایالات متحده همچنان به دنبال اصلاحاتی موثر در نظام کمونیستی کوبا است. وزارت خارجه آمریکا بار دیگرعلنا تکرار کرده که آماده است مستقیما یک کمک بشردوستانه یکصد میلیون دلاری به مردم کوبا بدهد. قرار بود این کمکها با هماهنگی کلیسای کاتولیک و دیگر نهادهای بشردوستانه، مستقل، و قابلاعتماد توزیع شود.
پذیرش یا رد این کمک حیاتی، به تصمیم حکومت کوبا بستگی دارد. این حکومت است که راه ارسال این کمک حیاتی را مسدود کرده و در نهایت در برابر مردم این کشور پاسخگو است.
آقای روبیو گفت فرصتهای سرمایه گذاری فراوانی در کوبا از جمله در صنعت گردشگری، ذخایر عظیم معدنی، و زمینهای کشاورزی حاصلخیز وجود دارد. جامعه بزرگ مهاجران کوبایی در آمریکا هم آماده است تا به کشور بازگردد و در این جزیره سرمایه گذاری کند. او گفت: «بنابراین، کوبا نباید کشوری فقیر باشد. مردم آن نباید گرسنه باشند. آنها باید زندگی مرفهی داشته باشند. حقیقت تلخ اینجا است که ظاهرا تنها جایی در جهان که کوباییها نمیتوانند در آن پیشرفت و موفقیت داشته باشند، خود کوبا است.»
او گفت اکنون زمان آن رسیده که حکومت کوبا این شرایط را تغییر داده و آن چه را انجام دهد که به سود مردمش است.