ایالات متحده همچنان به دستیابی به صلح و پایان دادن به آوارگی مردم با تقویت شرایط برای بازگشت پناهندگان به خانه متعهد است.
در جمهوری دموکراتیک کنگو، ایالات متحده میانجی توافق‌نامه‌های واشنگتن بود که به پناهندگان آواره اجازه بازگشت به خانه را داد. سفیر جنیفر لوکتا، قائم مقام نماینده ایالات متحده در امور سیاسی ویژه، از طرفین خواست تا تعهد خود را به اجرای توافق‌نامه‌ها نشان دهند.
در مورد سودان، ایالات متحده همچنان از آتش‌بس بشردوستانه حمایت می‌کند و از طرفین می‌خواهد که از غیرنظامیان محافظت کنند و با حسن نیت مذاکره کنند. کمک‌های بشردوستانه باید بتواند به نیازمندان برسد.
سفیر لوکتا گفت: «ما همچنین تلاش‌های خود را برای پایان سریع و پایدار جنگ روسیه و اوکراین از طریق آتش‌بس و حل و فصل مذاکره شده تجدید کرده‌ایم. ما همچنان از بازگشت همه غیرنظامیان، به ویژه کودکانی که در نتیجه این درگیری آواره یا به اجبار منتقل شده‌اند، حمایت می‌کنیم.»
به مدت ۵۰ سال، الجزایر میزبان پناهندگان صحراوی بوده است و این کشور را به دومین وضعیت طولانی مدت پناهندگان در جهان تبدیل کرده است. فرصتی برای پایان دادن به این اختلاف سیاسی طولانی و دادن فرصتی به این پناهندگان برای آینده‌ای آبرومند و آزاد وجود دارد.
سفیر لوچتا اعلام کرد که در همه این موارد، «جلوگیری و پایان دادن به آوارگی - به جای صرفاً مدیریت آن سال به سال - باید هدف باشد.»
در سال ۲۰۲۵، ایالات متحده بیش از ۱.۴ میلیارد دلار کمک بشردوستانه به نهادهای مختلف سازمان ملل متحد برای رسیدگی به بحران پناهندگان در سراسر جهان اهدا کرد. ایالات متحده علاوه بر این، میلیاردها دلار از طریق دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد ارائه کرده است.
سفیر لوکتا گفت که نظام بین‌المللی نمی‌تواند همچنان آوارگی اجباری را به عنوان باری بر دوش کشورهای میزبان و اهداکننده تلقی کند. «عاملان کشورهای مبدا باید سرانجام با مسئولیت‌پذیری روبرو شوند.»
این بدان معنا است که دولت‌های کشورهای مبدا باید شرایطی را برای بازگشت ایجاد کنند و اتباع بازگشته خود را به سرعت بپذیرند.
«ما همچنین بر این باوریم که [کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل] نقشی محوری را در تقویت بازگشت پناهندگان دارد... ما از کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل می‌خواهیم که در خط مقدم این تلاش‌های جهانی برای حمایت از پناهندگان باقی بماند تا آنها سرانجام بتوانند به خانه بازگردند.»
با این حال، سیستم جهانی پناهندگان و پناهندگی بدون اصلاحات قابل توجه نمی‌تواند پایدار بماند.» سفیر لوکتا هشدار داد. «مهم‌ترین اولویت کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل باید پیشبرد تغییراتی باشد که سوءاستفاده از سازوکارهای پناهندگی توسط مهاجران اقتصادی - شاید قدرتمندترین عامل مهاجرت گسترده - را متوقف کند.»
ایالات متحده مشتاقانه منتظر اصلاحات مدت‌ها معوقه برای حفظ حاکمیت ملی و از بین بردن انگیزه‌های سوءاستفاده‌های متقلبانه از سیستم حفاظت بین‌المللی است.