مارکو روبیو، وزیر خارجه ایالات متحده، در یک نشست توجیهی پایان سال در وزارت خارجۀ این کشور، توضیح داد که سیاست خارجی امریکا در دوران ریاستجمهوری دونالد ترمپ چگونه دوباره تنظیم شده است.
به گفته روبیو، این تنظیم دوباره ضروری بود، زیرا "بسیاری از نهادها، سیاستها و فرضیههایی که سیاست خارجی ما بر اساس آنها عمل میکرد، بر جهان بنا شده بودند که دیگر وجود نداشت."
وزیر خارجۀ ایالات متحده اضافه کرده است که یکی از اصول بنیادینی که از دست رفته بود این بود که در هسته خود، سیاست خارجی ایالات متحده باید در هستۀ منافع ملی امریکا باشد. این امر، به گفته روبیو، مستلزم تعریف دقیق منافع ملی بود.
مارکو روبیو گفت: "ما آن را اینگونه تعریف کردیم: ما طرفدار سیاستهای خارجیای هستیم که ایالات متحده را امنتر، قویتر یا مرفهتر میکند — ترجیحاً هر سه، اما دستکم یکی از این سه. و سپس، این تعریف شما را ناگزیر به اولویتبندی میکند. حتی ثروتمندترین، قدرتمندترین و بانفوذترین کشور جهان نیز منابع محدودی دارد، زمان محدودی دارد و باید بتواند این منابع و زمان را از طریق یک روند اولویتبندی تخصیص دهد."
به گفتۀ وزیر خارجۀ ایالات متحده، پس باید میکانیزم سیاست خارجی برای تحقق این اهداف فراهم باشد. این موضوع مستلزم سازماندهی دوباره در وزارت خارجه بوده است؛ سازماندهیای دوبارهای که از جمله، اختیارات بیشتری به ادارههای منطقهای و کارکنان آنها داده تا بر تمامی ابعاد سیاست خارجی امریکا تأثیرگذاری بیشتری داشته باشند.
وزارت خارجه ایالات متحده امریکا همچنین نقش کمکهای خارجی را مورد بازبینی قرار داده است.
مارکو روبیو گفت: "کمک خارجی یک فعالیت جداگانه از سوی حکومت ایالات متحده نیست. این کمکها بخشی و ابزاری از سیاست خارجی ما هستند و باید در راستای پیشبرد منافع ملی به کار گرفته شوند. این به آن معنا نیست که ما به حقوق بشر اهمیت نمیدهیم. به آن معنا نیست که به گرسنگی یا قحطی بیتفاوت هستیم."
به گفته روبیو، معنای این رویکرد آن است که "پول مالیاتدهندگان باید در جهت پیشبرد سیاست خارجی ما هزینه شود؛ باید در مکانها و برای اهدافی هزینه شود که سیاست خارجی ما را تقویت میکند، و حتی این منابع نیز نامحدود نیست."
یکی از اولویتهای دونالد ترمپ، رییسجمهور ایالات متحده، ایفای نقش میانجی صلح در جهان بوده است. بر همین اساس، ایالات متحده در گفتوگوهای صلح مربوط به مناقشات میان روسیه و اوکراین، هند و پاکستان، تایلند و کمبودیا، سودان، و همچنین ارمنستان و جمهوری آذربایجان مشارکت داشته است.
توافق صلح میان اسراییل و غزه یک نقطۀ عطف به شمار میآید و همچنان در جریان است. اکنون آتشبس برقرار شده و جنگ دیگر در ابعاد و گستره پیشین ادامه ندارد. با این حال، روبیو تأکید کرد: "روشن است که کارهای بیشتری باقی مانده است. ما همچنان در حال تلاش برای اجرای مرحله نخست هستیم که به مرحله دوم و سوم منتهی خواهد شد. این یک پروژۀ درازمدت است که بخشی از آن فراتر از چهار سال این حکومت ادامه خواهد یافت."
در پایان تأکید شده است که ایالات متحده همچنان سیاست خارجیای را دنبال خواهد کرد که پیش و بیش از هر چیز، در خدمت منافع ملی این کشور باشد.