ایالات متحده به دستیابی به صلح و پایان‌دادن به بی‌جاشدن مردم از طریق فراهم آوری شرایط مناسب برای بازگشت پناهجویان به خانه‌های‌شان متعهد باقی مانده است.
در جمهوری دموکراتیک کانگو، ایالات متحده توافق‌نامه‌های واشنگتن را تسهیل و به میان آورد که زمینه بازگشت پناهندگان بی‌جاشده به خانه‌های‌شان را فراهم کرد. جنیفر لوسیتا، نماینده بدیل ایالات متحده در امور ویژه سیاسی ،از طرف‌ها خواست تا تعهد خود را به اجرای این توافق‌نامه‌ها نشان دهند.
برای سودان، ایالات متحده همچنان از برقراری آتش‌بس بشردوستانه حمایت می‌کند و از طرف‌های درگیر می‌خواهد از غیرنظامیان حفاظت کرده و با حسن نیت وارد مذاکرات شوند. کمک‌های بشردوستانه باید بتواند به نیازمندان برسد.
سفیر لوسیتا گفت: "ما همچنین تلاش‌های خود را برای پایان سریع و پایدار جنگ روسیه و اوکراین از طریق برقراری آتش‌بس و دستیابی به یک توافق از طریق مذاکره از سر گرفته‌ایم. ما همچنان از بازگشت همه غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، که در نتیجه این جنگ بی‌جا یا به‌گونه اجباری منتقل شده‌اند، حمایت می‌کنیم".
الجزایر برای ۵۰ سال میزبان پناهجویان صحراوی بوده است و این وضعیت، دومین بحران طولانی‌مدت پناهندگی در جهان به شمار می‌رود. اکنون فرصتی برای پایان‌دادن به این مناقشه سیاسی طولانی‌مدت و فراهم‌کردن زمینه برای آینده‌ای آزاد و شایسته برای این پناهجویان وجود دارد.
سفیر لوسیتا تأکید کرد: "در همه این موارد، هدف باید جلوگیری از بی‌جاشدن و پایان‌دادن به آن باشد، نه این‌که صرفاً سال‌به‌سال آن را مدیریت کنیم".
در سال ۲۰۲۵، ایالات متحده بیش از ۱.۴ میلیارد دالر کمک‌های بشردوستانه به نهادهای مختلف سازمان ملل متحد اختصاص داد تا به بحران‌های پناهندگی در سراسر جهان رسیدگی شود. ایالات متحده همچنین از طریق دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه، میلیاردها دالر دیگر کمک ارایه کرده است.
سفیر لوسیتا گفت که نظام بین‌المللی نمی‌تواند همچنان با بی‌جاشدن اجباری مردم به‌عنوان بار دوش کشورهای میزبان و کشورهای کمک‌کننده برخورد کند. او افزود: "کشورهای مبدأ باید سرانجام در قبال این وضعیت پاسخ‌گو باشند".
این بدان معناست که حکومت‌های کشورهای مبدأ باید شرایط لازم برای بازگشت پناهجویان را فراهم کنند و اتباع بازگشته خود را به‌سرعت بپذیرند.
"ما همچنین باور داریم که [کمیشنری عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان] نقش مهمی در فراهم‌کردن زمینه بازگشت پناهجویان دارد. ما از کمیشنری عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان می‌خواهیم در خط مقدم تلاش‌های جهانی برای حمایت از پناهندگان باقی بماند تا آنان سرانجام بتوانند به خانه‌های شان بازگردند".
سفیر لوسیتا هشدار داد: "با این حال، نظام جهانی مهاجرت و پناه‌جویی بدون اصلاحات اساسی قابل دوام نیست. فوری‌ترین اولویت کمیشنری عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان باید پیشبرد تغییراتی باشد که از سوءاستفاده مهاجران اقتصادی از میکانیزم پناهندگی جلوگیری کند؛ موضوعی که شاید یکی از نیرومندترین عوامل مهاجرت گسترده باشد".
ایالات متحده در انتظار اصلاحاتی به تاخیر افتادۀ است تا از حاکمیت ملی حمایت شود و انگیزه‌های سوءاستفاده‌های تقلب‌آمیز از نظام بین‌المللی حمایت و پناهندگی از میان برداشته شود.