در ۱۲ اکتبر ۱۴۹۲، سه کشتی به جزایر پیرامونی منطقه‌ای که امروزه باهاما نامیده می‌شود، رسیدند. فرمانده آن‌ها دریانوردی ایتالیایی به نام کریستف کلمب بود. او در خدمت اسپانیا کار می‌کرد.
دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، در پیام خود به مناسبت روز کلمب در سال ۲۰۲۵، کلمب را «قهرمان اصیل آمریکایی، غول تمدن غرب، و یکی از دلاورترین و دوراندیش‌ترین مردانی که تاکنون بر روی زمین گام نهاده‌اند» توصیف کرد.
پرزیدنت ترامپ خاطرنشان کرد: «کلمب که در سال ۱۴۵۱ در جنوای ایتالیا متولد شد، به‌سرعت به چهره‌ای برجسته و عظیم در عصر اکتشافات بدل گشت.» در ۳ اوت ۱۴۹۲، کریستف کلمب پس از سال‌ها مطالعه دقیق، تدارکات و رایزنی، موفق به جلب حمایت مالی پادشاهی اسپانیا برای آغاز سفری جسورانه شد؛ سفری که بسیاری آن را غیرممکن می‌دانستند.
پرزیدنت ترامپ افزود: «کلمب و خدمه‌اش به فرمان فردیناند و ایزابلای اسپانیا، سوار بر سه کشتی کوچک - نینیا، پینتا و سانتا ماریا - شدند تا سفری پرمخاطره را در پهنه اقیانوس اطلس آغاز کنند. او با مأموریتی والا هدایت می‌شد: کشف مسیری تجاری و جدید به سوی آسیا، کسب افتخار برای اسپانیا و گسترش پیام انجیل عیسی مسیح در سرزمین‌های دوردست.»
پرزیدنت ترامپ بیان کرد: «سفر کلمب، هزاران سال خرد، فلسفه، عقلانیت، و فرهنگ را از آن سوی اقیانوس اطلس به قاره آمریکا منتقل کرد و راه را برای پیروزی نهایی تمدن غرب در کمتر از سه قرن بعد، یعنی در ۴ ژوئیه ۱۷۷۶، هموار ساخت.»
در پنج قرنی که از آن سفر جسورانه کلمب می‌گذرد، آزادی و نویدِ زندگی بهتر، میلیون‌ها مهاجر را به سواحل آمریکا کشانده است. رئیس‌جمهور ایالات متحده خاطرنشان کرد: «هم‌زمان با گرامی‌داشت میراث او، ما همچنین نقش و مشارکت بی‌شمار ایتالیایی-آمریکایی‌هایی را ارج می‌نهیم که همچون او، سهمی بسزا و مداوم در فرهنگ و شیوه زندگی ما داشته‌اند.» «تا به امروز، ایالات متحده و ایتالیا پیوندی ویژه دارند که ریشه در ارزش‌های جاودانِ ایمان، خانواده و آزادی دارد.»
«روز کلمب» نمادی از تنوعی است که مردم آمریکا را متمایز می‌سازد و همچنین نشانگر میراث مشترک آنان است؛ میراثی که شاید بهترین بیان آن در شعار لاتینِ نقش‌بسته بر «مهر بزرگ ایالات متحده» نهفته باشد: «E Pluribus Unum» - به معنای «از میانِ بسیار، یکی.»
پرزیدنت ترامپ تاکید کرد: «اکنون که بیش از ۵۰۰ سال از ورود کلمب به دنیای جدید می‌گذرد، ما راه او را پی می‌گیریم، پژواک‌گرِ عزم و اراده او هستیم، و بابت زندگی سرشار از دلیری و سرسختی‌اش، سپاسگزاری می‌کنیم. مهم‌تر از همه، ما متعهد می‌شویم ملتی را احیا کنیم که بار دیگر جرئتِ رام کردنِ ناشناخته‌ها را دارد، میراث فرهنگی غنی ما را ارج می‌نهد و خالق متعال را آن‌گونه که شایسته است، ستایش می‌کند.»