مارکو روبیو، وزیر خارجۀ ایالات متحدۀ امریکا، در سخنرانی خود در کنفرانس امنیتی مونیخ گفت: پایان جنگ سرد، آرزوی دیرینه اتحاد مجدد اروپای شرقی و غربی را زیر پرچم آزادی به ارمغان آورد، اما در عین حال، راه را برای ترویج یک توهم خطرناک هموار کرد.
آقای روبیو، گفت: انتظار میرفت که " هر ملتی یک دموکراسی لیبرال باشد. پیوندهایی که تنها از طریق تجارت و بازرگانی باید شکل میگرفت، دیگر جایگزین ملیتگرایی شوند... و اینکه ما در جهان بدون مرز زندگی خواهیم کرد که در آن همه شهروند جهان میشوند."
او افزود که این یک مفکورۀ احمقانه بود که اصل انسان را از چشم اندامته و دروز آموخته از پنج هزار سال تاریخ بشریت نادیده گرفت.
"در این توهم، ما یک دیدگاه نادرست از تجارت آزاد و بدون قید و شرط را پذیرفتیم، حتی در حالی که برخی از کشورها از اقتصادهای خود محافظت کرده و به شرکتهای خود سبسایدی میدادند، تا به طور سیستماتیک اقتصاد ما را تضعیف کنند، کارخانههای ما را تعطیل کنند، در نتیجه بخشهای بزرگی از جوامع ما غیرصنعتی شوند، میلیونها شغل کارگری و طبقه متوسط به خارج از کشور منتقل شود و کنترول زنجیرههای تامین حیاتی ما به دشمنان و رقبا واگذار شود."
"و در راستای دستیابی به جهان بدون مرز، ما درهای خود را به روی موج بیسابقهای از مهاجرت گسترده گشودیم که انسجام جوامع ما، تداوم فرهنگ ما و آینده مردم ما را تهدید میکند."
وزیرخارجۀ ایالات متحدۀ امریکا گفت: "ما این اشتباهات را با هم مرتکب شدیم و اکنون به مردم خود برای رویارویی با این حقایق و احیای دوباره، بدهکار استیم".
"تحت ریاست جمهوری [دونالد] ترمپ، ایالات متحدۀ امریکا بار دیگر وظیفه نوسازی و احیا را بر عهده خواهد گرفت، که با چشماندازی از آیندهای به همان اندازه سربلند، مستقل و شگوفا که گذشته تمدن ما را تشکیل میدهد، هدایت میشود. هرچند ما آمادهایم که در صورت لزوم، این کار را به تنهایی انجام دهیم، ترجیح ما این است و امید ما این است که این کار را با شما، دوستانمان در اروپا، انجام دهیم."
آقای روبیو خاطرنشان کرد که ریشههای امریکا در قاره اروپا آغاز شده است.
"ما بخشی از یک تمدن یعنی تمدن غرب، هستیم. ما با عمیقترین پیوندهایی که ملتها میتوانند داشته باشند، به یکدیگر گره خوردهایم، پیوندهایی که با قرنها تاریخ مشترک، ایمان مسیحی، فرهنگ، میراث، زبان، تبار و فداکاریهایی که اجدادمان برای تمدن مشترکی که ما وارث آن شدهایم، انجام دادهاند، شکل گرفته است."
یک اتحاد موفق باید با دفاع از این میراث مشترک آغاز شود. آقای روبیو گفت: "آغاز کار برای پیشبینی و شکلدهی به آینده اقتصادی و سیاسی ما امکانپذیر خواهد شد."
"ما با هم میتوانیم اقتصادهای خود را دوباره صنعتی کنیم و ظرفیت خود را برای دفاع از مردم خود بازسازی کنیم." "اما ما همچنان باید کنترول مرزهای ملی خود را به دست آوریم"، که "یک اقدام اساسی برای حاکمیت ملی است."
"و در نهایت، ما دیگر نمیتوانیم به اصطلاح نظم جهانی را بالاتر از منافع حیاتی مردم و ملتهای خود قرار دهیم. ما نیازی به کنار گذاشتن سیستم همکاری بینالمللی نداریم" اما باید اصلاح شود.
مارکو روبیو، وزیر خارجۀ ایالات متحدۀ امریکا گفت: "ما متحدانی میخواهیم که بتوانند از خود دفاع کنند تا هیچ دشمنی هرگز وسوسه نشود که قدرت جمعی ما را آزمایش کند."
با این روش، ما نه تنها به بازیابی یک سیاست خارجی عاقلانه کمک خواهیم کرد، بلکه حس روشنی از خودمان را به ما بازخواهد گرداند... و با انجام این کار، نیروهای حذف تمدن را که امروزه هم امریکا و هم اروپا را به طور یکسان تهدید میکنند، سرزنش و بازدارندگی خواهیم کرد."
آقای روبیو گفت: "ما باید به آنچه در قرن گذشته با هم به دست آوردیم افتخار کنیم، اما اکنون باید با فرصتهای یک قرن جدید روبرو شویم و آنها را بپذیریم."