این موضع رسمی دولت ایالات متحده آمریکا است:
نیمکره غربی از اولویتهای اصلی در راهبرد امنیت ملی دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، است.
ایالات متحده پس از سالها غفلت قصد دارد «دکترین مونرو» را مجدداً اعمال و اجرا کند تا برتری خود را در نیمکره غربی بازسازی کند، از امنیت سرزمین خود حفاظت کند، و دسترسیاش به نقاط کلیدی این منطقه را حفظ نماید.
ایالات متحده اجازه نخواهد داد رقبای خارج از این منطقه، نیروها یا توانمندیهای تهدیدآمیز خود را در نیمکره غربی مستقر کنند یا داراییهای حیاتی راهبردی را در این منطقه در اختیار بگیرند یا کنترل کنند. این «متمم ترامپ» در دکترین مونرو، بازگردانی منطقی و پرقدرت نفوذ و اولویتهای آمریکا است و با منافع امنیتی کشور هماهنگ است.
آمریکا با تکیه بر متحدان تثبیتشده در منطقه، مهاجرت را کنترل میکند، جریان مواد مخدر را متوقف میسازد و ثبات و امنیت خشکی و دریایی را تقویت خواهد کرد. همزمان، با پرورش شریکان تازه، دامنه نفوذ خود را گسترش میدهد و جایگاهش را بهعنوان شریک اقتصادی و امنیتی برتر منطقه تحکیم میکند.
ایالات متحده از دولتها، احزاب و جنبشهایی که با اصول و راهبرد ما سازگارند، حمایت و تشویق خواهد کرد، اما دولتهایی را که دیدگاههای متفاوت دارند اما مایل به همکاری هستند نیز نادیده نخواهد گرفت.
واشنگتن باید حضور نظامی خود را در نیمکره غربی بازبینی کند. این بازبینی مستلزم تنظیم دوباره حضور جهانی نیروهای مسلح است تا بتواند به تهدیدهای فوری منطقهای - بهویژه مأموریتهایی که در همین راهبرد تعریف شدهاند - پاسخ دهد، و در مقابل، حضور خود را در مناطقی که اهمیت راهبردیشان برای امنیت ملی آمریکا کاهش یافته است، کم کند.
این اقدام شامل استقرارهای هدفمند برای حفاظت از مرزها و مقابله با کارتلها - حتی در صورت لزوم با استفاده از نیروی مرگبار - است تا جایگزینی برای راهبرد صرفاً پلیسی چند دهه گذشته که ناکام مانده است، باشد.
این امر همچنین شامل ایجاد یا گسترش دسترسی در نقاط دارای اهمیت راهبردی میشود. ایالات متحده بر دیپلماسی تجاری متمرکز خواهد شد تا اقتصاد و صنایع داخلی را تقویت کند و از تعرفهها و توافقنامههای دوطرفه بهعنوان ابزارهای قدرتمند استفاده نماید. هدف این است که کشورهای شریک اقتصاد خود را تقویت کنند و نیمکره غربی به بازاری قویتر و جذابتر برای تجارت و سرمایهگذاری آمریکایی تبدیل شود.
آمریکا با تعمیق روابط خود با کشورهای همپیمان کنونی، باید شبکه نفوذش را در منطقه گسترش دهد. هدف آن است که سایر کشورها، ایالات متحده را شریک نخست خود بدانند و واشنگتن نیز همکاری آنان با رقبای دیگر را از طریق ابزارهای گوناگون محدود کند.
ایالات متحده باید در نیمکره غربی در جایگاه برتر باقی بماند؛ چرا که این جایگاه پیششرط امنیت و رفاه آن است و زمینهای فراهم میکند تا آمریکا بتواند هر زمان که لازم بداند در منطقه با اعتمادبهنفس عمل کند.